Jan Paweł II (1920-2005)

Karol Józef Wojtyła urodził się w Wadowicach 18 maja 1920 roku, jako syn Karola emerytowanego porucznika, byłego legionisty i Emilii z Kaczorowskich.

Pierwsze lata życia spędził w skromnej kamienicy przy ulicy Kościelnej 7.

Gdy miał 8 lat zmarła mu matka, a cztery lata później stracił brata Edmunda.

Szkołę podstawową ukończył w 1929 roku jako najlepszy uczeń.

Posiadając nieprzeciętne zdolności już w wieku 14 lat daje się poznać jako aktor-amator w szkolnym Kółku Dramatycznym.

W tym też roku pielgrzymuje po raz pierwszy do Częstochowy na Jasną Górę.

W 1938 roku Karol kończy szkołę średnią i wraz z ojcem przenosi się do Krakowa, gdzie rozpoczyna studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim.

Ucząc się na uniwersytecie kontynuuje swoją działalność aktorską w  eksperymentalnym teatrze dramatycznym „Studio 38”.

W tym też roku wstępuje do studenckiego towarzystwa Najświętszej Eucharystii i Miłosierdzia.

1 listopada 1946 otrzymuje święcenia kapłańskie z rąk arcybiskupa Adama Sapiehy.

Po otrzymaniu święceń kapłańskich opuszcza Polskę i rozpoczyna  studia teologiczne na uniwersytecie w Rzymie.

W następnych latach wyjeżdża do Rzymu na studia teologiczne.

W 1948 otrzymuje stopień doktora i wraca do Polski, gdzie rozpoczyna pracę duszpasterską w parafii Niegowić koło Bochni.

Od 1951 roku wykłada etykę społeczną w Krakowskim Seminarium Duchownym oraz pracuje na Wydziale Filozoficznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, gdzie w końcu 1956 roku zostaje dziekanem katedry etyki. W 1958 roku Karol Wojtyła zostaje mianowany biskupem pomocniczym, a w 1963 nominowany na arcybiskupa metropolitę krakowskiego. 29 maja 1967 zostaje mianowany kardynałem.

W drugiej połowie lat 70-tych zbliżył się do środowisk opozycyjnych. Kardynał bardzo dużo podróżuje, odwiedzając Polonię w różnych krajach. Zebrania, eucharystyczne kongresy, miejscowe synody, wykłady, przemówienia na zebraniach naukowych, bierze udział w pracach synodów, które odbywają się obecnie w Rzymie co 5 lat i mają na celu rozwój i wprowadzenie ustaw Soboru Watykańskiego II.

16 października 1978 zostaje wybrany papieżem i przyjmuje imię Jan Paweł II. Podczas inauguracji pontyfikatu wygłosił przesłanie: „Nie lękajcie się! Otwórzcie drzwi Chrystusowi!”.

W czerwcu 1979 roku odbył pierwszą podróż do Polski, gdzie – „wywołuje rewolucję świadomości, która ostatecznie bez użycia przemocy powoduje upadek imperium sowieckiego w środkowowschodniej Europie”.

13 maja 1981 r. Papież został postrzelony przez tureckiego zamachowca Mehmeta Ali Agcę – niemal cudem uniknął śmierci, co później skomentował: „Czyjaś ręka strzelała, ale Inna Ręka prowadziła kulę”. Kilka miesięcy później papież odwiedził zamachowca w więzieniu
i pojednał się z Agcą.

Od 16 do 23 czerwca 1983 roku papież po raz drugi raz odwiedził ojczyznę. Kolejny raz do Polski przyjechał już po przemianach politycznych roku 1987. W czerwcu i sierpniu 1991 roku mogliśmy ponownie cieszyć się z wizyt głowy Kościoła katolickiego.

Szósta pielgrzymka papieża do Polski to okres od 31 maja do 10 czerwca 1997 roku. W styczniu 1998 roku papież odwiedził socjalistyczną Kubę – ta pielgrzymka odbiła się głośnym echem w całym świecie. Od 5 do 17 czerwca 1999 roku Jan Paweł II kolejny raz gościł w Polsce. Historyczna pielgrzymka Jana Pawła II do Ziemi Świętej to 20 – 26 marca 2000 roku.

Od 16 do 19 sierpnia 2002 roku papież ponownie odwiedził ojczyznę.

Podczas swojej posługi Jan Paweł II ogłosił 14 encyklik, 14 adhortacji, 11 konstytucji apostolskich, 43 listy apostolskie; zwołał 9 konsystorzy; mianował 232 kardynałów; kanonizował 478 świętych; beatyfikował 1318 błogosławionych, przewodniczył 6 zgromadzeniom generalnym zwyczajnym synodu biskupów, jednemu zgromadzeniu nadzwyczajnemu synodu biskupów, siedmiu zgromadzeniom specjalnym synodu biskupów; przyjął ponad 1350 osobistości politycznych; spotkał się z wiernymi na ponad 1020 audiencjach generalnych.

1 lutego 2005 roku Jan Paweł II trafił do szpitala w wyniku powikłań pogrypowych. W ciągu kolejnych tygodni spędził w klinice Gemelli 28 dni. 13 marca powrócił ostatecznie do Watykanu, gdzie 2 kwietnia o godzinie 21.37 „powrócił do domu Ojca”.