Sprawozdanie z wycieczki do Kazimierza Dolnego
 
 

 
Nasze niewyraźne miny to skutek ostrych promieni słonecznych i zadyszka po wspinaczce, wyszła niestety nasza słaba kondycja fizyczna.

A to są właśnie krzyże misyjne, od których wzięła nazwę Góra Trzech Krzyży.
 

 
To znowu my, tym razem pod jednym z krzyży, ale już nas nie razi słońce.
 

Krótki odpoczynek na ławeczce, oraz czas na łyk napoju, by nabrać sił na dalszą wyprawę.

Teraz udajemy się do ruin zamku widocznego na górze po lewej stronie.
 

Ruiny zamku ukryte w zieleni – prawda, że piękne?

A to już dziedziniec zamkowy, a my właśnie teraz czytamy historię zamku wypisaną na tablicach informacyjnych.

Właśnie wspinamy się po stromych wąskich schodkach na taras widokowy.

Z oddali widać basztę obronną , jedyną ocalałą.
 
 

Pani Asia opowiada o historii zamku i pokazuje Karinie jakąś budowlę. Jagoda i Dawid także słuchają, może coś im zostanie w pamięci.

To mama Kariny. Za jej plecami widać bramę wjazdową na dziedziniec zamkowy i żelazne kraty, a w nich małą furtkę, przez którą weszliśmy.
 

To znów widok na basztę obronną zamku, ale z innej perspektywy.
 
 
 
 
 

 
 
To baszta zamkowa z bliska, bo jesteśmy u jej podnóża, prawda, że okazała?
A ile tu schodów trzeba pokonać, by wejść na sam szczyt? Ciągle tylko schody i schodki!!!!!!
 
 

Oczywiście nie mogliśmy się oprzeć urokowi barwnych straganów, które wręcz zapraszały, żeby odciążyć nasze portfele i przywieźć jakieś pamiątki z wyprawy.

 
A to już rynek Starego Miasta w Kazimierzu, wraz ze słynną starą zabytkową studnią. Wokół całe mnóstwo pięknych odnowionych zabytkowych kamieniczek i plac z kamiennej kostki.
 

Panie Edyta i Marysia nie mogły przejść obojętnie obok cukierni ze smakowitymi goframi.

To fasada jednej z najpiękniejszych kamieniczek w Kazimierzu ( Kamienica Celejowska), wspaniała i misternie przez dawnych mistrzów rzemiosła wykonana. To byli murarze – artyści, nie to co teraz!!!!!!!!!!!!
 

To wspaniały kościół farny pod wezwaniem Św. Bartłomieja, zabytek klasy „O”.

A to nasi uczniowie po pierwszych zakupach, uzbrojeni po zęby, łuki i strzały, pistolety i naboje – chyba się szykują na wojnę!
 

A to bajecznie kolorowe stoiska z pamiątkami, aż oczy można zgubić!!!!!

 
Pani Edyta też się nie może oprzeć i coś właśnie wypatrzyła ciekawego.
 
 

A to kramik ze słynnymi kogutami z ciasta z Kazimierza.

 
A to portret z czarownicą, Jagoda sprawdza, czy trzonek od miotły jest prawdziwy, a Mateusz zastanawia się czemu ta czarownica nosi wąsy?

Tym statkiem popłynęliśmy w godzinny rejs po Wiśle i podziwialiśmy widoki, pogoda nam sprzyjała, mogliśmy się nawet opalać w promieniach słońca.

A to inny statek wycieczkowy – bardzo oryginalny i przystań z której odpływają statki.
 
 

Płyniemy po Wiśle i właśnie mijamy się ze statkiem Wikingów, który już wraca z rejsu.

 
Na brzegu widać wspaniałe ruiny zamku w Janowcu i na pierwszym planie naszą uzbrojoną po zęby w karabiny maszynowe brygadę na czele z Dominikiem i Michałem.
 
 

To zaś widok górnego pokładu naszego statku, każdy zajęty własnymi sprawami.

Piękny widok Kazimierza Dolnego i jego zabytków z pokładu statku wycieczkowego.
 
 
 
 

To jest stary zabytkowy spichlerz, w którym mieści się Muzeum Przyrodnicze.

 
Przy samym wejściu przywitał nas wielki wypchany łoś – naturalnych rozmiarów. A co jeszcze tam widzieliśmy zamieścimy w osobnym sprawozdaniu.
 

 
        Bardzo nam się spodobała makieta wąwozu i śpiew ptaków ukrytych w zaroślach. Do złudzenia przypominała ona wąwóz Królowej Jadwigi w Sandomierzu, od razu poczuliśmy się jak w domu. Widzieliśmy wiele gatunków wypchanych ptaków i zwierząt występujących w Polsce. Podobała nam się także makieta ula ze szkła, w którym można było obserwować prawdziwe pracujące pszczoły.
 
 
       Muzeum Przyrodnicze było ostatnim punktem programu naszej wycieczki. Pogoda cały czas nam sprzyjała, było ciepło i słonecznie. Widzieliśmy wiele ciekawych rzeczy i pięknych zabytków. Kupiliśmy sobie wspaniałe pamiątki i z tej wyprawy przywieźliśmy wspaniałe wspomnienia i ciekawe wrażenia. Wszystko bardzo nam się podobało. Zmęczeni, ale zadowoleni wróciliśmy do domu. Długo jeszcze będziemy wspominać tę wyprawę.
 
 
 
Opracowała i zdjęcia wykonała Małgorzata Podwyszyńska